Roparun 2018, toch ook nog voor mij. Mijn naam is Gerco Burggraaf, al ruim 30 jaar samen met mijn allerliefste Janneke Burggraaf en ook inmiddels “netjes” getrouwd.
In 2018 doe ik voor de 2-e keer mee met het Team Hooymeijer. En dit jaar als ondersteuning in de bivak.
Het jaar 2016 was de 1-e roparun voor mij, als loper, Een lang gekoesterde wens/droom ging eindelijk in vervulling. Deze 1-e roparun wilde ik eigenlijk opdragen aan mijn oom, al meer dan 30 jaar geleden overleden aan longkanker. Niet alleen oom, maar een soort 2-e vader voor mij, die ook de liefde voor Feyenoord op mij heeft overgebracht. Maar ook mijn zus had inmiddels de diagnose kanker gekregen, dus tijdens deze 1-e roparun gingen mijn oom en zus mee in onze rugzak. Ondanks de ziekte van mijn zus stond zij toch aan de finish op de Coolsingel ons op te wachten.
Dit jaar geen finish op de Coolsingel, maar ook geen finishbezoek meer door mijn zus, omdat zij vorig jaar aan de gevolgen van kanker is overleden …………………………… and it still hurts every day.
Dus deze 2-e roparun gaan beiden weer mee in onze gedachten, maar doen wij de roparun voor de vele mensen die baat hebben bij de (financiele) ondersteuning door de roparun.
Hoewel de roparun een soort virus is, waar je niet zo makkelijk van af komt en bovendien een geweldig mooi evenement en het roparungevoel nauwelijks is te omschrijven, hoop ik nog steeds van harte dat de roparun overbodig wordt, want dan zou die kloteziekte ook niet meer bestaan.
Dit jaar samen met mijn allerliefste Janneke en zeer, zeer, zeer goede vriend Bram de roparun beleven.